Yazma Çizme Devrine Üst Düzey Tedbirlerle Giren Anne Modeli

Bilindiği üzere, bebe kısmısı belli bir aydan sonra kağıda kaleme, boyaya, mürekkebe merak sarıyor. Pardon düzeltiyorum, kağıda merak sarmıyor illaki. Kalemi, boyası olsun kağıt olmasa da olur. “Bize her yer A4” sloganlarıyla evin duvarını, koltuğunu, sandalyesini, halısını dümdüz edip geçiyor, biliyorsunuz.

Ben de bunları çevremdeki, duvarı-mobilyası rengarenk haritamsı şekillerle dekore edilmiş arkadaşlarımdan filan biliyorum. Çocuklarının her türlü sanatsal çalışmalarını yakından inceleme fırsatım oldu. Çocuğun bedensel, zihinsel, cart-curtsal gelişimi, motor becerileri bilmem neleri açısından çok şahane şeyler olabilir tabi bu çalışmalar; ama maalesef annenin psikolojiksel gelişimi için pek hayırlara vesile değil! (Bir arkadaşımın oğlunun, biz mutfaktayken 5 dakika içinde bir duvarın rengini komple değiştirme teşebbüsüne tanık olmuştum da, kızcağız cinnet geçirmeden elime bezi kapıp 2 dakikada tertemiz edivermiştim koca duvarı korkumdan!)

Bu ve bunun gibi vukuatlara şahit olduktan sonra kendi adıma fena halde endişelenmeye başladım. Gördüğüm o manzaranın tam 3 katı performans yaşanabilecek bizim evde! Hatta yaşanabilecek değil, muhtemelen yaşanacak! :/ 21 aylık olduğumuz şu dönemlerde, evin komple bir modern resim sergisine dönüşeceği günlerin yakın olduğunu hissediyorum! Bir iki seferdir tesadüfen ellerine geçen bir tükenmez kalemle hemen duvarlara hedef almalarından da bunu çok net idrak ettim.

E şimdi hal böyle diye, aman sağı solu çizerler ederler korkusuyla bu çocukların eline kağıt kalem vermeyecek miyiz hiç? Bir defasında, yine çok mızmız bir günlerinde aklıma geldi, mama sandalyelerine oturttum, masaya kağıtları bantladım (Evet çünkü anında kağıtları alıp paramparça edeceklerinden hiç şüphem yoktu. Sanki bantlayınca yapmadılar? Canım benim, aklını seveyim senin… :/ )Ellerine de verdim pastel boyaları, konuyu söylemedim, serbest çalışın dedim. Biraz çizik atıp, biraz kağıtları masadan söküp attıktan sonra, serbest çalışmalarına boya kalemlerini yiyerek devam ettiler! Evet evet resmen yediler, nasıl olsa oyalanıyorlar deyip bi iş için 2 dakika yanlarından ayrılmıştım, döndüğümde kalemlerin yarıları yoktu resmen!

Bu ve bunun gibi birkaç tecrübe daha yaşadıktan sonra, boya kalemi ile münasebetlerini ileriki tarihlere erteleyiverdik. Boya kalemi yemeyi tercih etmeyeceklerini düşündüğümüz bir dönemde yeniden teşebbüs ederiz.

“Benim çocuklarım yazıp çizmeyi nasıl öğrenecek peki böyleeee?!” diye üzülüyordum haliyle, ta ki, bir gün Toyzz Shop‘un oyuncak listesinde üçünü birden oyalayabilecek bir şeyler ararken, tam da bu konuyla ilgili bir ürüne rastlayana kadar.  Eğitici oyuncaklar kategorisi altında yer alan bu ürünün adı Aquadoodle Yer Matı (Linki tıklayarak ürünü yakından görüp inceleyebilirsiniz. Hani tarif etmek için beni çok uğraştırmayın diye söylüyorum :p)  Yere serilen bir mat, beyaz koca bir sayfa gibi düşünün. Üzerine, mürekkebi ‘su’ olan bir keçeli kalemle yazı yazılıyor. Evet, kalemin içine su dolduruluyor sadece. Kumaşın üzerine dilediğince yazıp çiziliyor. Bir süre sonra su kuruduğunda yazılanlar çizilenler uçup gidiyor. Beyaz bir sayfa kalıyor yine geride. Üstelik bu sulu kalem, aslında kalem falan olmadığından başka hiçbiryeri de boyayamıyor! Nasıl ama? 🙂

Oyuncağın tanımını görür görmez “İşte buuu!” dedim ve hayatımın oyuncağı olduğunu hemen anladım. O an sipariş ettim, iki gün sonra kapımda bitti. Tabi gelir gelmez çocukların şaşkın bakışları arasında, siftahı ben ve kardeşim yaptık. Çocuklar oyuncağı ve kalemi zorla elimizden çekiştirmeye ve ağlamaya başlayınca kendimize geldik! Hala ara ara ellerinden kalemi 2 saniyecik bile olsa kapıp, sayfaya çiçek-böcek çizdiğim, imzamı falan attığım doğrudur.

Üç yaşıt kardeş olarak, hep birlikte bir oyuncağın çevresinde toplanıp keyifle oynadıkları anlar oldukça nadirdir. Zaten kavgaların çoğu oyuncak yüzünden çıkar bizim evde. Örneğin, 5-6 ay önce aynı hevesle ve umutla aldığım Aktivite Masası, maalesef böyle bir barış elçiliğini başaramamış, bilakis bebelerimin arasına daha çok nifak tohumları ekilmesine sebep olmuş ve düşmanlıklar büyümüştü 😛 Masanın başına geçen, diğerleri de yanına geldiğinde masanın üstüne çıkmaya çalışıyor, hatta diğerleri oynayamasın diye masayı ters çevirip yerle bir ediyordu. E tabi diğerlerinin eli armut toplamıyor o sırada, sen misin oyuncak hakkımı elimden alan, al sana, bi ısırık, üç çimdik, beş çığlık… Derken Aktivite masamız şimdi gizli bir odanın derinliklerinde, bebelerin ehlileştiği bir zamanda yeniden günyüzüne çıkmayı bekliyor.

Aquadoodle’ı almak istediğimde eşim bunun gibi örnekleri hatırlatmış, beni vazgeçirip kendince tasarruf etmeye kalkışmıştı ama korkulan senaryo gerçekleşmediği için şimdilik herkes memnun 🙂 Ha tabi, yine de arada oyun matını çalıp kaçmaya yeltenmeler, kardeşinin elindeki kalemi, fırçayı kapmaya çalışmalar olmuyor değil. Ama kavgaya dönüşmüyor, yeniden mat çevresinde toplanıp kaldıkları yerden devam ediyorlar. Yazmaktan çizmekten sıkılan, anamız boş durmasın mantığıyla, başlıyor matın çevresindeki renkli şekillerin isimlerini sormaya, “Muuuuu? Muuuuuuuuuu?”

Bu arada oyuncağın yanında yalnızca bir adet kalem geliyor. Biz olası gürültü patırtıları artık önceden kestirebildiğimizden, oyuncağı bebelerin kullanımına sunmadan önce hemen bir de Aquadoodle Aksesuar seti aldık. Onun içinde de bir adet kalem, bir fırça ve su kabı ile iki adet şekil kalıbı bulunuyor.

Ha tabi bir de, tabi ki bu oyuncağın da cozutacak bir yerini çok geçmeden buldu benim zıpırlarım. Keçeli kalemin ucunu ağızlarına alıp, pipetle içer gibi kalemin içindeki suyu içiyorlar akıllarına estikçe 🙂 Neyse ki mürekkep değil, bir şey değil, bildiğin su. Böyle zamazingolar başka çocukların da aklına geliyor mu, yoksa benimkiler mi anormal bilmiyorum ki arkadaş!…

İşte hal böyleyken böyle… 🙂

Reklamlar

9 thoughts on “Yazma Çizme Devrine Üst Düzey Tedbirlerle Giren Anne Modeli

  1. bizimki bacaklarına çalışıyor genelde.. bir de bir defteri var blogda belki görmüşsündür ona çiziktiriyor 🙂 ama en sevdiği şey bana kedi çizdirmek ve miyavlamak :)))
    biz eşimle isterse duvarı çizsin modundayız 🙂 şimdilik 🙂

    • Evet evet gördüm o yazını hatta çok hoşuma gitti. Bizimkiler öyle oturup defter mefter cizmeyince ozeniyorum. Ellerine geçen kağıdı yirtiyolar çünkü 🙂 valla ben isterse cizsinler diyemiyorum sonuçları çok ürkütücü :))

  2. Peki benimki ne yaptı kalemi parçaladı 🙂 Ucu da yiyerek bitmiyor merak etme 🙂 Demekki her işte bir hayır var 2 aydır 2 siparişim iptal oldu boya kalemleri alamadım bir türlü

  3. buna benzer birsey almistim( markasini hatirlamiyorum) ve aynen icindeki suyu icmeye hatta bir sure sonra suyunu direkt oradan icmeye baslamisti benimmki! ama hala (yas 3.5) resim defteri kanepeler ve duvarlar:) engellemiyorum cok, hayalim buydu hamileyken:) duvarlar filan cizik bir cocuklu ev..ama 10 yasinda hala boyle olursa bilemem:)

  4. Aqua Doodle ve setlerini ben de aldım. Arabada oyalansınlar diye portatif olanını almıştım. Pek matah bulmadılar. kızım bir iki içindeki suyu emmeye çalışınca elinden aldım. (5 yaşındaydı..) Şimdilerde bir dolapta eskiyordurlar herhalde..

    Gerçek kalem ve gerçek kağıtlara teker teker alıştırmanı öneririm.
    Yerdeki bir kumaşı boyamalarına izin vermen sonucu, yerdeki herşeyi herşeyle boyamakta mahzur görmeyeceklerdir.
    Aynı tuvalet eğitimi gibi, kalem kağıt eğitimi vermelisin. Yemek tabakta yenir, boyanacaksa kağıt boyanır.
    Duvarlar temiz kalır, için rahat olur.
    ama teker teker. hepsine birden kalem kağıt vererek değil. bu bir ödül olmalı mesela..
    seninle ders çalışmak bir heves olmalı. anlatabildim mi bilmem..

    eserlerini buzdolabına asarak, anneanneye, babaanneye, babaya, arabaya hediye ederek, teşvik de etmiş olursun. Benim orta sehpamın camının altında üç farklı çöptenadam çizimi var. 2 yaşından beri yeğenimin eserlerini sevinerek ve överek alırım ve cam altına koyarım. Her gelişinde bakar.

    ve bizim evde boyanabilir kapı ve duvarlar var, posterlerin asılabileceği, etiketlerin yapıştırılabileceği alanlar var.
    Bir evin boyası 500-1000 TL arası. İki yılda üç yılda bir zaten bir elden geçiyor. Neden olmasın? Kendi alanlarında kısıtlama yok bizim evde. Ama benim odama kıl kadar çizik atarlarsa başları derde girer onu da bilirler.

    Parmak boyası yaptıkları günü çok merak ediyorum :))

    • Tecrübeli bir anne olarak önerilerin benim için önemli İpek. Hepsinde yaşanmışlık var ne de olsa 🙂 Tabi bazı tecrübeleri çoğul çocuklara uygulamaya kalkınca içinden çıkılamayacak durumlar ortaya çıkabiliyor. Kağıt kalem denemesi daha önce bir kaç kez yaptım ama sonuçları iç açıcı olmadı hiç. Zamanı var sanırım diyerek erteliyorum deneyip olumlu sonuç alamadığım herşeyi. Yalnızım çünkü ve üçünü kontrol etmeye çalışarak aklımı yitirmektense bazı şeyleri geç öğrenmelerini tercih ediyorum. Kötü mü yapıyorum biliyorum ki… :/

      • yok be. takma kafana, sen harika bir annesin. 🙂

        soylemeye calistiğim sey, cogul da olsalar “birer cocuk”. ücünü aynı anda aynı faaliyete oturtmak zorunda değilsin. ayırabilirsin.
        oğlanlar araba oynarken kıza faaliyet yap mesela.

Haydi sen de bir şey söyle :)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s