SENDROM KAPIYI KAÇ DEFA ÇALAR?

Bu yazı, anne babalara fenalıklar getirmiş, adıyla bezdirmiş, şu meşhur “2 yaş sendromu” yazısı değildir. Ya da bilmem, belki de öyledir. Ortada bir (hatta birden çok) sendrom olduğu kesin de, isim koyamadım henüz… :/

Doğduklarından beri hep sorunlu olmuş 3 çocuğum var (nolur ilerde okuduğunuzda bu cümleler için bana kızmayın yavrularım. Bunun üçüz olmanızla, premature bebek olmanızla bağlantılı onlarca açıklaması olabilir fakat bu sonucu değiştirmiyor. Maalesef çok zor bebeklersiniz 😦 )

Erken doğum sendromu, küvözde kalıp anne kucağıyla geç tanışma sendromu, emme refleksini zor edinme sendromu, prematurelik sebepli reflü kusmaları sendromu, kolik sendromu, diş sendromu, uyku eğitimi sendromu, çoğul kardeşlik sendromları (kardeşler arası kıskançlık, anne-babayı paylaşamama vs), 2 yaş sendromu gibi pek çeşitli sendromsal durumlar mevcut  bizim evimizde son 1,5 yıldır. Aman Allah bu sendrom sahiplerine uzun ömürler versin, eksikliklerini göstermesin deee, mümkünse tüm sendromlarından arınmış bir şekilde Allahım lütfen (Aminnnn!)

Doğduklarından bu yana, sürekli ama sürekli, gününün belki de 8-10 saatini ağlayarak geçiren 3 bebekle yaşarken, insan avunmayı öğreniyor. “İlk 3 ay ağlamaları bunlar, normaldir…” , “Kolik, kolik… Hele bi 6 ay gelsin…” , “Diş ağlaması bu, garibin canı yanıyor!…” , “Uykusunu alamadı ya, ondan huysuz. Bi uyusun geçer…” , “Kardeşi elinden oyuncağını kaptı, dur gönlünü yapalım, susar…” , “Canı bişey mi istiyo ki, mama yiyelim mi oğlum? Susadın mı? Peki süt???…”

Gel gör ki, bu ağlamalar ardı arkası kesilmez bir hal alınca avunmak  o kadar da kolay olmuyor. İstatistik kurumu gelse, bizim evde gözlem yapsa, gün içinde açık ara farkla en çok kullandığım cümlenin “Nooooolduuuuuu, niye aaağğğğlııııyooooosuuuuuunnnnnn?????!!!” olduğu resmiyet kazanır. Sanki karşısındaki agucuk bebe dile gelecek de oturup derdini anlatıverecek gibi yüzlerce kez tekrar edilen amaçsız bir soru. Çaresizlikten işte bunlar hep. Sabah 8, akşam 6, 10 saat boyunca, gerek vardiya usülü, gerekse ikili veya üçlü takımlar halinde, halının üstünde , odanın bir ucundan diğer ucuna sürekli ağlama krizleriyle yuvarlanıp duran 3 çocukla yaşayınca insan, böyle sonuçlar da kaçınılmaz oluyor.

Bu çekilmezliğe farklı tepkilerim oldu zaman içinde. Cinnet geçirip komşuları başıma toplamışlığım da oldu, onlar zırlamaya başlayınca müziği son ses açıp karşılarında oynadığım da, kahkaha krizlerine girmişliğim de, oturup babamız gelene kadar onlarla beraber ağlamışlığım da… (Neresinden bakarsan bak bi delilik belirtisi di mi o_O)

Bu dert ile kendimi psikolog kollarına attığım da olmuştu hatırlarsanız, işte şurdaki yazıda. “Hadi anacım hadi, bişeyin yok senin benden iyisin” demeye getirip kapının önüne koymuştu beni doktor. Ben ona inanmamış, aslında birşeyim olduğunu ama anlayamadığını düşünmüştüm hep bugüne kadar. Ama bugün anladım ki, benim değil, asıl bu çocukların birşeyi var! Bunu bugünkü çıldırma seansımda kendimi “HEPİNİZ DELİSİNİİİİZ, HEPİNİZ DELİİİİİİİ!” diye söylene söylene ortalarda gezinirken yakalayınca daha iyi idrak ettim. (Dur bi dakika, yoksa biz hepimiz mi deliyiz?)

Doğumdan itibaren zaten var olan ağlak duruma son 1 haftadır başgösteren 2 yaş sendromu belirtileri de eklendi. Sudan bir sebeple anneye küsüp, kendini diğer odadaki koltuğun arkasına ya da perdenin altına saklayıp anıra anıra ağlama, kimsecikler uğramazsa bi süre sonra neden ağladığını unutup oyuna dalma, ama arada bir hatırlayıp ya da anne yanına geldiğinde hemen kendine gelip ağlamaya kaldığı yerden devam etme gibi saçma sapan bir hal belirdi son günlerde. Bunu en iyi evin kapris kraliçesi Gülce Hanım yapıyor. Bugün bir arkadaşıma telefonda bu durumu anlatırken “Hayır hayır, oğlanlar yapmıyor şimdilik, sadece Gülce yapıyor” dedim ya, dilim kopaydı da söylemeyeydim! Bugün itibariyle evdeki küsüp küsüp kendini odadan odaya ağlaya ağlaya savuran kişi sayısı 2’ye çıktı. Doğuştan sendromlu ‘asabi kompleksli Recep İvedik Egemen Hazretleri’ de bu furyaya katıldı. 3.sü de onları izleyip ucundan kıyısından öğrenme ve yavaş yavaş taklit etme aşamasında. Yakında üçü birden küsme tripleriyle koridorlarda koştururken trafik kazası yaşanacak diye endişeliyim….

Şu an bebek telsizinden gelen, çocukların “Biz uyandık haberin olsun” manalı konuşmalarıyla, aslında anlatacak bir sürü şeyi es geçip  yazımı kısa keserek sonuca bağlıyorum:

Bugüne kadar her dara düştüğümde, içim sıkıldığında, “Ne zor imtihan!” dediğimde, “Biri bana kötü bir beddua etmiş!” diye düşündüğümde,  “Böyle hayat mı olur!” diye işi isyanlara vardırdığımda, hep “Allahım, çocuklarımı uslandır, sakin, uyumlu çocuklarım olsun lütfen Allahım!…” diye dua ettim durdum hep. Yanlış yaptım bence. Bu bir sınav. Benim ettiğim dualar “Sınav iptal edilsin lütfen!” demek gibi. Sınavdan muaf tutularak, sınıf geçmeye çalışmak gibi. Ama iptal olmayacak, Allah beni böyle bir sınava tabi tutmayı ve bu sınavdan geçer notla çıkmamı istiyor. Bebelerim kendiliğinden ehlileşsin diye beklemeyi, bağırıp çağırarak disiplin sağlamaya çalışmayı, ağlaya zırlaya isyan etmeyi bırakıp ders çalışmam lazım. Çok çalışmam lazım çook! :/kitap

(Bir anda gelen bu huşuyla, kardeşimi arayıp, benim için -sevgili sosyal medya annesi arkadaşlarımın ortak tavsiyesi olan- Aletha Solter’ın ‘Çocuğunuza Kulak Verin’ isimli kitabını almasını istedim. Kitap elime yeni ulaştı, ilk sayfalarına göz atabildim henüz. Ağlama olgusuna farklı bir bakış açısıyla yaklaşıyor. İlgilenenlere duyurulur. Ben de merakla okuyorum. Sonucu paylaşırım. Sevgiler… 😉 )

 

Reklamlar

14 thoughts on “SENDROM KAPIYI KAÇ DEFA ÇALAR?

  1. 23 aylık oğlumda da benzer durumlar var. hep dönemsel geçecek inşallah diye ümit ediyoruz ama bu aralar bi de aşırı hırçınlık ve vurmalar da eklendi. hayırlısı bakalım sizin de x3. Allah yardımcınız / yardımcımız olsun. sabır sabır sabır…

    • Biz de 20 ayligiz. Hırçınlık ve kıskançlık hat safhada son günlerde. Sürekli çatışma halindeler. İsirma huyu peyda oldu bi de. Allah hepimize yardım etsin 😦

  2. benimki de 20 aylık..
    bu ara huysuz çabuk ağlıyor ki çok güleryüzlü ender ağlayan bir bebişdi..
    geçen hafta 2 şer saatten bu ptden itibaren de yarım gün kreşe başlattım.. umarım iyi gelir sosyallik vs… detayı blogumda …
    arada bir de ısırması var yani çok sinirlenince… 😦

    • İsirmalar bizde de var 😦 bi aglama kopuyor hemen koşup bi geliyorum birinin kolunda kocaman isirik izi :/ birbirlerine zarar veriyorlar çok asabi öldüler şu aralar. Seninkiyle yaşıt zaten bizimkiler canım, 2 yaş sendromunun esigindeyız demek ki. Geçenlerde haftada birkaç gün bi ana okuluna götürsem diye benim de aklımdan geçti ama psikilogum sizin ev kalabalık bu ortamda 3 yaştan önce gerek yok demişti. Yalnız çocuklara kesinlikle oneriyor. Senin son birkaç yazı mailin geldi de henüz bakamadim canım bakicam. Opuyorum ikinizi de :**

  3. allah yardımcın olsun canım bende de bir tane v ar 16 aylık , okuyunca gelip hem üçüzlere hem sana sarılmak geldi içimden azcıkda olsa bu zor günler geçsin diye, rabbim zamanı hayırlısyla geçirmeyi nasip etsin inşallah bize

  4. oyyy Semacım,sabır canım sabır…Geliyor geçiyor,deliyor geçiyor ama zoru başarıyoruz biz.Ben de ne zor dönemeçlerden geçtim bir bilsen.Geçtim mi o da ayrı konu ama Rabbim bizim törpülenmesi gereken davranışlarımızı böyle bir sınavla düzeltmeye çalışmış gibi düşünüyorum bende.Tek çocukla inan daha fena sinir küpü iken şimdi etrafımdakiler sabrıma hayran kaldıklarını dile getiriyorlar sık sık.Allah hepimizin yardımcısı olsun canım..Üçünü de öper misin yerime…

  5. O ağlamalar 2yaş sendromuymuşşşşş bende bizim ev niye senfoni orkestrası gibi diyodummm😬😬😬😬benimkinin hepside ağlıyorsa biri hiçççç susmuyo bide kendini yere atmayı öğrendi yüzüstü ağla babam ağla

  6. Allah kolaylık versin hepimize.bendede 2 tane nazlı kız var,aynı sizde olduğu gibi,akşama kadar noldu noldu diye geziyorum,iki yaşındaki kızımda benden öğrendi ağlayan oldumu nolduu nolduu diiyor.Allah sağlık versin,sağlıkla büyütelim afacanları.yazılarınız çok güzel yaşdıklarınızı espirili anlatmanız moraliniz yüksek olduğunu gösterir,psikoloğa ihtiyaç yok,sadece kafayı dinlemek, hoşlandığımız şeyleri yapmak için azda olsa kendimize vakit ayırmak biz annelere iyi gelir.

    • Çook teşekkür ederim, Alalh hepimize kolaylıklar ve sabır versin. Moralimi yüksek tutacak, yapacağım çok şey var aslında hayatımda (mesela şu blog) ama maalesef vakit yok, işte tek sıkıntı kaynağı bu 😦

  7. bir kız bir oğlan iki de bende var şekerim.2 yaş sendromu biter başka sendrom başlar,daha ergenlik sendromu da var demiyolarmı o zaman nevrim dönüp uçan tekme atasım geliyor.Ayol benim bu hengameye dayanıp ergenliklerini göreceğimi kim söylüyor.Bu arada hep üçüz olsa ne yapardım diye düşünüyoken bloğunla karşılaştım.İtiraf edeyim Üçüz analarının halini görüpte ferahlayayım diye.gayet metanetli gördüm seni tebrik ederim

Haydi sen de bir şey söyle :)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s