Herşey Nasıl Başladı? – İŞTE BİZİM DOĞUM HİKAYEMİZ / Bölüm 1

19 kasım

Sabah saatleri

Gece yarılarına kadar kapı süsü yapmayla uğraşıp uykusuz kaldığım için, sabah kaçta uyandığımı hatırlamıyorum bile. Hatırladığım tek şey, uyanıp yataktan çıkmak istediğimde, ayağa kalkıp yürüyemeyecek kadar feci bir ağrı ve acıyla uyanmış olduğumdu. Kalktım, ayaklarımı sürüye sürüye salona kadar yürüdüm. Koltuğuma uzandım. Ağrının dinmesini bekledim.

Televizyon izledim, örgü ördüm, sudoku çözdüm. Telefonla konuştum. Bilgisayarı açtım. Yeteri kadar oyalandıktan sonra yeniden ayağa kalkmayı ve mutfağa gitmeyi denedim. Hayır, yürüyemiyorum ben. Ayaklarımı yerden kaldıramıyorum. Sürüyerek yürüyebiliyorum. Ama uzanıp dinlendiğimde bir sorun yok. Peki ben de bugün bol bol dinlenirim o zaman..

Öğle

Kahvaltımı edip salondaki kanepeme geri döndüm. Bugün hava kapalı, hafif bir loşluk var daha bu saatte. En sevdiğim hava bu. İşlemeli yastığınızın fırfırlarını dikiyorum. Kumaş gerekti, babanıza telefon edip, öğlen iş çıkışında alıp bana getirmesini istedim. Bugün cumartesi babanız birazdan gelecek…

Öğleden Sonra

Babanız tepeden tırnağa, tek bir nokta kadar kuru bir yeri kalmamış şekilde, sırılsıklam geldi eve! Neden??? Dışarda bardaktan boşanırcasına bir yağmur var. Ben kalkıp pencerenin önüne bile gidip bakamadığım için yağmurdan haberim bile yok!

Kumaşlarımı aldım, dikmeye başladım. O kadar keyifli ve oyalayıcı bir iş ki, öylece kaç saat geçti, farkında bile değilim. Babanız, yağmurda ıslandığından biraz kırık, halsiz, karşı kanepede uzanmış. O televizyon seyrediyor, arada sohbet ediyoruz. Dingin ve keyifli bir gün. Ayağa kalkmak zorunda olmasam ve her kalkışımda o ağrı yeniden başlamasa…

Akşam Üstü

Yastığın fırfırları bitti. O da ne, ben görmeden hava kararmış! O kadar saat başımı kaldırmamış mıyım yani işimden? Elişinden sıkıldım, gazeteleri karıştırmaya başladım. Akşam oldu, ben hala kalkamıyorum, yürüyemiyorum. Babanız yemek yapmak için mutfağa girdi. Ve ben ilk kez “Mutfakta Bir Erkek mi? Naayır, Nolamaz!” fobime rağmen, peşine takılıp onu teftişe gitmedim. Hiç halim yok. Mutfak baştan sona yağ içinde kalsa bile umrumda değil…

Akşam

Yemek pişti. Nefis bir koku ve harika bir sunumla geldi. Yemek harika, benimse iştahım ilginç bir şekilde açık! Doymuyorum bi türlü. Bu kadar mı güzel bu yemek? Ama hiç takatim yok, kollarımı kaldıramıyorum sanki… Heryerim uyuşmuş, kollarım, bacaklarım titriyor. Konuşmaya gülmeye halim yok. Başım dönüyor.

Sabahtan beri dinlendiğim halde ağrılarım ve halsizliğim geçmediği için şüphelenmeye başladım. “Doktoru arayalım mı sence?” dedim babanıza, şüphe dolu bir sesle. Birden kaşları çatıldı, gözlerinden şimşekler çaktı. Tanıyorum bunu, korku bu. Bende de var. Ama belli etmiyorum. “Arayalım istiyorsan ama ne diyecek ki sanki, dinlen diyecek?” diyor korktuğunu belli etmemeye zorladığı bir sesle. İkimiz de ters giden birşeyler olduğunu konduramıyoruz. Hemen aramıyorum doktoru. Ama içimize şüphe düştü bir kere. Saat 18 civarı.Hadi bi arayalım bakalım ne diyecek, rahatsız oldum ben” diyor sonunda babanız. Arıyorum.

Hımmm… Sorun olduğunu sanmıyorum. Ama bi gel bakalım. NST ye filan bakarız…” diyor, telefonun ucundaki o çok rahat doktorun sesi. Bu sakinlik bizi de rahatlatıyor. “Gitsek mi,gitmesek mi” kararsızlığına kapılıyoruz. “Şimdi ağrın var mı, şöyle durunca bişey hissediyor musun, kalkınca ne oluyor?…” gibi bir sorguya çekiyor babanız beni. Gerçekten gitmek gerekip gerekmediğinden emin olmaya çalışıyoruz.

Hazırlanmaya başladım. Ayaktayken ağrım var sadece. Oturunca geçiyor. Sırf bu yüzden hastaneye gitmenin çok anlamsız olduğunu düşünerek, bezgin bezgin hazırlanıyorum. Babanız o kadar gergin ki, evin içinde oradan oraya amaçsızca gezinip duruyor. “Aslında gitmesek mi? O kadar yol arabada sarsıl, hastanenin içinde oradan oraya yürü… Daha çok yorulacaksın sanki…” diyor. Yine oturup düşünmeye başlıyoruz.

Gitsek mi, gitmesek mi“lerle geçen koca 1,5 saat. Sonunda karar verdik. Gidiyoruz…..

YAZI DİZİSİNİN DEVAMI İÇİN TIKLAYIN…

Reklamlar

2 thoughts on “Herşey Nasıl Başladı? – İŞTE BİZİM DOĞUM HİKAYEMİZ / Bölüm 1

  1. Geri bildirim: Arzu’nun Hamilelik Günlüğü- 23. Hafta | Bebek Yapım Bakım Onarım

  2. Geri bildirim: Arzu’nun Hamilelik Günlüğü- 23. Hafta – Bybo

Haydi sen de bir şey söyle :)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s